(Celaena) "Mafia" #2

  Przechadzałam się po parku. Wielkim jak cholera parku. Było zimno więc ubrałam swoją ulubioną czarną bluzę z krzyżem na plecach. Moje nogi marzły. Nic dziwnego przecież ubrałam krótkie spodenki, zakolanówi i adidasy. Wszystko czarne a jak. Przyspieszyłam więc kroku do biegu. Biegłam, biegłam. Słuchałam muzyki ale i tak czułam, że ktoś mnie obserwuje. Nie zwracałam na to uwagi. Biegałam dalej. Minęłam starą wiktoriańską fontannę. Jako mała dziewczynka często przebywałam tu z mamą. Ciekawe co u niej. Straciłam matkę w wieku 6 lat. Jakk to powiedział mój ojciec ? To leciało jakoś tak : "Twoja matka zasłużyła na śmierć. Była mi nie posłuszna. Dlatego ty nie popełniaj jej błędu." W rzeczywistości przestaszył się rosnącnych jej wpływów w familii. Dlatego się jej pozbył. Nikt nie wiedział, poza nim,moją matką, opiekunką Santlli i Carlosem, że jestem córką nałożnicy. Ojciec nienawidził jej za to. Za to, że nie pozbyła się mnie zanim się urodziłam. To była jedyna kobieta, która się go nie bała. Ja również się go nie bałam. Ale również nie zabieralam żadnego głosu. Wolałam żyć na uboczu. Ale to nie było takie proste. Ojciec dał mi tylko raz prezent. W roku, w którym zabił mamę. Był to pluszowy miś. Wtedy po raz pierwszy zauważyłam, że nawet jeśli go nie obchodzę, to mnie kocha. Nie mógł pozwolić sobie na posiadanie jakieś słabości, dlatego mnie unikał. Zatrzymałam się by odpocząć na chwilę. Usłyszałam strzęk mieczy. Podeszłam w tamtą stronę. Zobaczyłam stare miejsce na polanie, gdzie często kiedyś cwiczylam różne sztuki walki. Tak szczerze? Nadal tu trenuje. Kilku mężczyzn walczyło ze sobą. Zapewne kandydaci na mojego męża. Rozpoznałam jednego z nich. To był ON . Zabójca mojej matki. Dominic Brown. Główny zabójca familii. Wstałam i biegiem wróciłam do zamku z czasów wiktoriańskich. Wbieglam na 2 piętro , do pokoju narad. Tam był on. Weszłam z hukiem.
- Jak mogłeś to zrobić!?! - krzyknęłam patrząc mojemu ojcu w oczy.